درخت پیر

پیری درختی ست بی شاخ و برگ در زمستانی که پایانی خوش ندارد و انسان خواسته یا نا خواسته با تنهایی و مرگ دست و پنجه نرم می کند

انسانی که پیر است در خاطرات خود سیر می کند و می اندیشد که آیا هگل وار زندگی کرده است یا نه! تن به خفت نداده است

پیری انسان عجیب است گاهی با موی سپید و گاهی با چشمان قرمز و لبی بی تحرک ظاهر می شود

پیری انتهای مردانه جنگیدن در دنیای لب تیغ است

پیری انتهای عشقی ست که دیگر دم و باز دمی ندارد

پیری تفکری ست بر آنچه که بودیم از گریه تا خاموشی

درک هیچ زندگی و دویدن های مداوم که دیگر به هیچ نمی ارزد

درک مطلق سکوت

سخت است اما حقیقتی ست که از آن نمیتوان ساده گذشت

بوسیدن روی ماه...